Wywoływarki takie umożliwiają otrzymanie zdjęć w następujących formatach: 2x3, 3x4, a także 2,7x5,4. Ze względu na swoją budowę zewnętrzną oraz wewnętrzną oprócz łatwości w obsłudze, są one przede wszystkim niezwykle bezpieczne. Modele z podgrzewaniem przystosowane są do pomieszczeń, w których często, gwałtownie spada temperatura. Ma to chronić samo urządzenie, a także zdjęcia, która za jego pomocą mają zostać wykonane. Wszystkie wywoływarki są przystosowane do pracy w dzień, dlatego też nie potrzebują żadnego dodatkowego zaciemniania.
Technika ta, radiografia cyfrowa, posiada trzy rodzaje nośników, na których dokonywany jest zapis obrazu. Pierwszym z nich jest płyta fosforowa, którą wkłada się w jednorazowe opakowanie, a następnie naświetla na nie obraz. Potem skanuje się z niej otrzymany obraz do komputera. Płytę tą można wykorzystywać wiele razy i praktycznie tylko i wyłącznie uszkodzenia mechaniczne mogą spowodować wystąpienie konieczności wymiany płyty na nową. Płyty te określa się jako płyty pamięciowe bądź PSP. Posiadają one rozdzielczość około osiem parlinii na milimetr. Na takiej karcie można zapisać tylko jedno zdjęcie. W przypadku, gdy chcemy otrzymać kilka zdjęć, trzeba płytkę parę razy wkładać i wyjmować z ust pacjenta, a następnie umieszczać w czytniku.
Obecnie zamiast wielokrotnego wkładania i wyjmowania płyt z ust pacjenta, stosuje się coraz częściej, wspomniane wcześniej, czujniki, dzięki którym wystarczy raz włożyć takie urządzenie do ust pacjenta, aby otrzymać kilka ujęć w czasie rzeczywistym. Rozdzielczość takich urządzeń wynosi do około dwudziestu parlinii na milimetr. Producenci określają żywotność takiego czytnika na ponad czterysta ekspozycji.
Wyróżnia się takie modele cyfrowej radiografii, która określana jest jako kablowa oraz bezprzewodowa. Pierwsza z nich posiada kabel, rękojeść, którą trzeba prowadzić z ust pacjenta do komputera.